ตัฟซีรหัวข้อ احوال الناس حين فرضية القتال

 

 

 

 

 

อธิบายอายัตที่ 82 (ให้นักเรียนดูจากตำราเรียนของนักเรียน)

{أَفَلَا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ وَلَوْ كَانَ مِنْ عِنْدِ غَيْرِ اللَّهِ لَوَجَدُوا فِيهِ اخْتِلَافًا كَثِيرًا (82)}

ความว่า “พวกเขามิได้พิจารณาดูอัลกุรอ่านบ้างเลยกระนั้นหรือ? และหากว่าอัลกุรอ่านนั้นมาจากผู้อื่นนอก เหนือจากอัลลอฮฺแล้วไซร้ แน่นอน พวกเขาจะพบว่าในมันนั้นมีความขัดแย้งผิดเพี้ยนอย่างมากมาย”

(อันนิซาอฺ : 82)

หลังจากที่อัลลอฮฺพูดถึงบรรดามุนาฟิกต่อแผนการที่หลากหลายของพวกเขา และทุกอย่างที่พวกเขาทำมานั้นเพราะพวกเขาไม่เชื่อถึงความรอซูลที่แท้จริงของท่านนบี แต่พวกเขากับคิดว่าสิ่งที่นบีกำลังเชิญชวนอยู่นั้นเป็นสิ่งที่่หลอกลวง  เหตุดังกล่าวอัลลอฮฺจึงให้พวกเขาใคร่ควรและพิจารณาถึงหลักฐานที่มาจากอัลกุรอานซึ่งแสดงความเป็นนบีอย่างแท้จริง(تفسير الكبير ومفاتح الغيب للإمام فخر الرازي )

(82)- يَأْمُرُ اللهُ تَعَالَى هَؤُلاءِ المُنَافِقِينَ بَأنْ يَتَدَّبُروا مَعَانِيَ القُرْآنِ، وَيَتَفَّهَمُوا مَا فِيهِ مِنْ إِحْكَامٍ وَبَلاغَةٍ، وَلَوْ فَعَلُوا ذَلِكَ، لَعَلِمُوا أنَّهُ الحَقُّ مِنْ رَبِّهِمْ، وَأنَّ مَا وَعَدَ بِهِ اللهُ المُتَّقِينَ الصَّادِقِينَ وَمَا أَنْذَرَ بِهِ المُنَافِقِينَ وَالكَافِرِينَ، وَاقِعٌ لا مَحَالَةَ. وَيُخْبِرُهُمْ بِأَنَّهُ لا اخْتِلافَ فِيهِ، وَلا اضْطِرَابَ، وَلا تَعَارُضَ، لأنَّهُ تَنْزِيلٌ مِنْ حَكِيمٍ حَمِيدٍ، وَلَوْ كَانَ مُنْزَلاً مِنْ عِنْدِ غَيْرِ اللهِ لَمَا خَلا مِنِ اخْتِلافٍ وَتَعَارُضٍ، لأنَّهُ يَكُونُ مِنْ عَمَلِ المَخْلُوقَاتِ، وَعَمَلُ المَخْلُوقَاتِ لا يَخْلُو مِنَ الاخْتِلافِ وَالتَّنَاقُضِ.

พระองค์อัลลอฮฺได้สั่งให้บรรดาผู้กลับกลอก(บรรดามุนาฟิก)เหล่านั้น พึงพิจารณาต่อความหมายของอัลกุรอาน พร้อมทำความเข้าใจต่อหุกุมและสำเนียงของอัลกุรอาน และแน่นอนหากพวกเขาทำอย่างที่อัลลอฮฺสั่ง(คือการพิจารณาต่อความหมายของอัลกุรอาน)แน่นอนพวกเขา(บรรดามุนาฟิก)จะเข้าใจอย่างถ่องแท้ว่าอัลกุรอานนั้นแท้จริงมาจากผู้อภิบาลของพวกเขา. และสิ่งที่พระองค์ได้สัญญาถึงการตอบแทนสำหรับบรรดาผู้ย่ำเกรงนั้นเป็นจริง และสิ่งที่พระองค์ได้ให้สัญญาถึงบทลงโทษต่อบรรดาผู้กลับกลอกและบรรดาผู้ปฏิเสธนั้นก็จริง…อัลลอฮฺยังให้พวกเขารับรู้ว่าอัลกุรอานนั้นจะไม่มีข้อพิพากษ์หรือข้อคัดแยงต่อตัวบทด้วยกัน เพราะอัลกุรอานนั้นเป็นสิ่งที่ถูกประทานจากผู้ทรงปรีชาญาณ ผู้ที่ควรแก่การสรรเสริญ

แต่ทว่า อัลกุรอานนั้นถูกประทานจากผู้อื่นนอกเหนือจากอัลลอฮฺแน่นอนคงไม่พ้นจากข้อพิพากษ์และข้อคัดแย้ง เพราะมันเป็นสิ่งมัคลุคสร้างขึ้นมา และการสิ่งที่มัคลุคสร้างก็หนีไม่พ้นถึงข้อคัดแย้ง

ความสัมพันธ์อายัตนี้กับอายัติก่อนหน้านั้น เราจะเห็นว่า อายัติก่อนหน้าจะพูดถึงการเชื่อฟังและการปฏิเสธเชื่อฟังต่อท่านนบี ซึ่งผู้ที่เชื่อฟังนบีนั้นก็หมายถึงเป็นการเชื่อฟังอัลลอฮฺเพราะทุกคำสั่งใช้หรือห้ามจากท่านนบีนั้น ล้วนเป็นคำสั้งที่มาจากอัลลอฮฺ ท่านนบีเป็นผู้ที่ส่งสารเท่านั้น

แต่บรรดามุนาฟิกนั้นเขาเชื่อฟังนบีเพียงแค่ลมปากเท่านั้น สิ่งที่เป็นเช่นนี้กับพวกเขาเพราะพวกเขาไม่เข้าใจอัลกุรอานอย่างถ่อนแท้ อัลกรุอานทีถูกประทานลงมานั้น เขาเพียงแค่อ่านแต่ปราศจากการพินิจพิจารณาหรือไตร่ตรองต่อเนื่อหาไม่  ด้วยพฤติกรรมเหล่านั้น ทำให้พวกเขายากที่จะเชื่อฟังนบี ไม่มีความเชื่อมั่นต่อความเป็นนบีของท่านนบีมูฮัมหมัด ซอลลอลอฮฺอาลัยหิวะซัลลัม เหตุนี้อายัตนี้ได้ชี้แนะให้พวกเขาพิจารณาต่ออายัตอัลกุรอานแล้วจะเข้าใจว่า ทุกอย่างที่ท่านนบีนำมา ล้วนแล้วสัจจริงทุกประการ

2 responses to “ตัฟซีรหัวข้อ احوال الناس حين فرضية القتال

  1. อุสตะ วีดีโอที่ 79 ดูไม่ได้ https://youtu.be/JPvGYc7c_hM

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s